SGS Elektronik; Toshiba markasının servisliğini yapmaktadır. Toshiba marka elektronik eşyanız bozulduysa kaliteli profesyonel servisiniz hizmetinizde.

All posts tagged Peki

Filmler, salonlar… 3D artık her yerde! Peki bu 3D nasıl çalışıyor?

Birçok 3D teknolojisi, aynı temel prensiple çalışır: beynimizi iki boyutlu bir resmin derinliği olan bir resim olduğuna inandırarak. Bunu yapmanın en temel yolu ise stereoskopidir. Kullanıcının gözlerine birbirinden biraz farklı iki resim gösterilir ve bu resimler beyin tarafından 3 boyutlu olarak algılanır.

Stereoskopik resimleri oluşturmanın en kolay yolu gözlük kullanmaktır. Bu nedenle 3D gözlük teknolojisinde birçok varyasyona rastlamak mümkün. Makalemizin devamında farklı üç boyutlu teknolojilerini ve nasıl çalıştıklarını sizlerle paylaşıyoruz.

Anaglif

Anaglif resim, küçük perspektif farkları bulunan iki farklı renk katmanına sahiptir. Bu resimlere genellikle kırmızı ve mavi lenslere sahip olan 3D gözlüklerle baktığımızda, gözlük her göz için bir katmanı engeller ve kolayca kandırılabilen beynimiz, ortaya çıkan resmi bir araya getirerek 3 boyutlu bir sahne görmemizi sağlar.

Polarize gözlükler

Kırmızı/mavi gözlüklere oldukça benzer şekilde çalışırlar. İki senkronize projektör resimleri küçük bir perspektif farkıyla ancak farklı ışık polarizasyonlarında gösterir. Polarize gözlükler her göz için sadece bir resme izin verir ve beynimiz iki farklı resmi 3 boyutlu bir resim olarak birleştirir. Şu an sinema salonlarında kullanılan teknoloji, önümüzdeki birkaç sene içinde evlere gelebilir.

Active shutter gözlükler

Sony, Samsung, Panasonic gibi bir markanın üç boyutlu TV’sini satın aldıysanız veya Nvidia’nın 3D Vision teknolojisini kullanan bir PC oyunu oynadıysanız active shutter gözlükleri kullanıyorsunuz demektir.

Bu gözlükler, her gözün görüşünü ekranın yenileme oranı ile senkronize olarak dönüşümlü bir şekilde engellerler. Ekranda farklı perspektiflerden bir resim görüntülenirken gözlük her lensi sırayla ve hızlıca karartır (bu değişimli çerçeve sıralama olarak adlandırılır). Bu karmaşık gözlükler genellikle 100 doların üzerinde fiyata sahipler ve diğer üç boyutlu gözlüklerden daha ağırlar. Ancak şu an ve önümüzdeki birkaç sene için en iyi 3D teknolojisi bu gözlüklere ait.

Pulfrich etkisi

Pulfrich etkisi, yan yana olan hareketlerin küçük bir senkronizasyon gecikmesi sayesinde beyinde bir derinliğe sahipmiş gibi algılanmasına neden olan bir ‘açığı’ kullanır. Gözlüğün tek camının karanlık olması sayesinde, örneğin bir şey soldan sağa hareket ettiğinde 3 boyutlu olarak geri veya ileri gidiyormuş gibi görünür.

ChromaDepth

ChromaDepth, belki de en ilginç gözlük teknolojisi. Gözlük mini prizmalar ile yine kırmızı ve mavi renkleri kullanıyor, ancak iki gözün renkleri farklı yorumlamasına neden oluyor. Farklı şeyler gören gözler ise bunu 3 boyutlu olarak algılıyor. Bu teknolojinin en önemli sınırlaması ise bir nesnenin rengini değiştirdiğinizde, derinliğin nasıl algılandığını da değiştirmiş oluyorsunuz.

Parallax Barrier

‘Parallax Barrier’, gözlüksüz 3 boyutlu teknolojileri arasında popüler olanlardan. Nintendo 3DS’in 3D Magic’inde, Sharp 3DTV’lerde ve Fuji’nin 3D kamerasında kullanılıyor. Parallax Barrier, polarize gözlüklere benzer şekilde çalışıyor. Her göz için farklı bir resim göstermek yerine, ekrandaki “paralaks sınırı” her göze farklı bir ışık yöneltiyor ve beyin bu karışık sinyalleri 3 boyutlu resme dönüşüyor. Bunun olumsuz yanı ise paralaks sınırı ile ekranın kalıcı olarak 3D modda olması ve görüş açınızın pek geniş olmaması. Sharp’ın LCD TV’lerinde kullandığı 3D numarası ise ilginç: paralaks sınırını oluşturan ikinci bir LCD kullanılıyor, bu sayede bunu kapatıp normal 3D görünüme geçmeniz mümkün oluyor.

Bütünleyici görüntüleme

Bütünleyici görüntüleme, aslında paralaks’ın bir başka biçimi. Burada bir takım çok küçük resimler, küresel dışbükey lenslerden geçerler. Tüm bu mikro-resimler, baktığınızda bir 3D resmi oluştururlar.

Hdmi Kablo Alırken Nelere Dikkat Edilmeli ?

Categories: Güncel Teknoloji Haberleri
Hdmi Kablo Alırken Nelere Dikkat Edilmeli ? için yorumlar kapalı

İnternette ya da mağazalarda “120 Hz”, “240 Hz” ya da “480 Hz” olarak etiketlenen HDMI kablolarını görmüşsünüzdür. Bu etiketleri kabloların kutularına basmak kolay bir iş tabi fakat bu işin arkasında bir gerçeklik payı yatmıyor.

Şöyle bir örnekle durumu izah etmeye çalışayım: Diyelim ki bahçenizi sulamak için bir hortuma ihtiyacınız var. Hortum almaya gittiniz ve hortumların üzerinde şöyle bir etiket gördünüz; “Yapay çimleri sulamak için üretilmiş” ya da “Doğal çimleri sulamak içindir”. Aklınıza gelen ilk tepki şu olur muhtemelen; hortumun içinden geçen madde su olduğuna göre bu etiketlerin mantığı ne? Su aynı olduğu sürece hortumlar arasında bir fark yoktur. HDMI sinyalleri de aynı bu şekilde aktarılır. Aynı HDMI sinyalleri “120 Hz” ya da “240 Hz” etiketlerinden bağımsız olarak her kablodan geçebilir.

Aslında televizyonun tazeleme oranı ile gelen sinyalin en ufak bir ilişkisi yoktur. Tazeleme oranı, sinyal geldikten sonra devreler tarafından ayarlanır. Peki, durum böyleyse neden farklı tazeleme oranı etiketine sahip kablolar mevcut?

Bu sorunun cevabını tahmin etmek aslında çok da zor değil. Tazeleme oranı etiketlerine sahip kablolar, alıcıyı yanlış yönlendirerek bir kabloya vermesi gereken paranın çok daha fazlasını harcamasına neden oluyor. Elektronik mağazaları, bu tür etiketlere sahip kabloları kullanarak kullanıcıların gereğinden çok daha fazla paralar ödemesine sebep oluyorlar. Harcadığınız ekstra para görüntü kalitenizi arttırmanıza herhangi bir katkı yapmazken, cüzdanınızı hafifletmeye fazlasıyla katkı yapıyor.

HDTV yayın ve HDTV receiver nedir ?

Categories: Güncel Teknoloji Haberleri
HDTV yayın ve HDTV receiver nedir ? için yorumlar kapalı

Günlük yaşantımızda HD sözcüğünü daha çok duymaya başladık…

“High Definition” veya kısaca HD günlük yaşantımızda daha sık duymaya başladığımız bir sözcük olmaya başladı. Peki HD deyince ne anlıyoruz teknoloji nereye gidiyor hangi ürünler hayatımıza girdi veya girecek? “HD Sistemler” diye adlandırabileceğimiz tüm bu sistemlere ilişkin çok geniş bir bilgiyi bu yazıda bulacaksınız.

Konu Başlıkları:
* Kısaltmalar ve Teknik Terimler
* Görüntüleme Sistemlerinin Tarihçesi ve Gelişimi
* HD Ürünler ve Seçiminde Dikkat Edilecek Konular
– Bağlantı şekilleri
– TV’ler
– LCD monitörler
– Projeksiyonlar
– DVD oynatıcılar
– Ses sistemleri
– Uydu alıcılar
– Video kameralar
* HD Video Hazırlama
– Donanım seçimi
– Yazılım Seçimi

* HDV Sualtı Kamera Seçiminde Dikkat Edilecek Noktalar

Kısaltmalar ve Teknik Terimler:
HD sistemler için kullanılan terimler ve kısaltmalar kısa teknik açıklamaları ile aşağıda verilmektedir.
HD (High Definition) : Yüksek tanım veya yüksek netlik anlamına gelir.
HDV (High Definition Video) : Yüksek tanımlı video. Bu standart iki farklı video üretici tarafından ayrı ayrı tanımlanmıştır: Sony’nin başını çektiği grup 1440 x 1080i ve JVC’nin başını çektiği grup 1260 x 720p. HDV sistemlerde dört farklı framerate(Çerçeve hızı) bulunmaktadır: 25p 30p 50i 60i. Yani saniyede 25 veya 30 tam satır ile 50 veya 60 yarım satır. 720p olarak adlandırılan formata HDV1 1080i formatına ise HDV2 denilmektedir.

1080i (1440 x 1080i) : Bir karede 1440 horizontal(yatay) ve 1080 vertical(diaaa) noktadan oluşur. Buradaki “i” Interlaced kelimesinin kısaltmasıdır ve birbirini tamamlayan iki ayrı görüntü satırının birleşerek tek bir satır görüntü oluşturması demektir. Buna yarım satırlardan oluşan görüntü de denebilir. PAL sistemler için saniyede 50 görüntü çerçevesi gelir ve 625 yarım satır vardır. NTSC sistemlerde ise saniyede 60 görüntü çerçevesi gelir ve 525 yarım satır vardır.

1080i standardında video sinyaller 1080/60i veya 1080/30i olarak kullanılır.

720p (1260 x 720p) : Bir karede 1260 horizontal(yatay) ve 720 vertical(diaaa) noktadan oluşur. Buradaki “p” Progressive kelimesinin kısaltmasıdır ve her bir görüntü çerçevesinde tam bir satırı ifade eder. Bu görüntüleme teknolojisine “non-interlaced” de denilmektedir.
Interlaced teknolojisi mevcut tüm TV sistemlerinde kullanılır. Fakat son zamanlarda hem Progressive hem de Interlaced teknolojisini kullanan yeni monitörler üretilmektedir.

720p standardında video sinyaller 720/60p 720/30p veya 720/50p 720/25p olarak kullanılır.

PAL (Phase Alternation Line) : PAL daha çok Avrupa’da kullanılan bir TV görüntüleme teknolojisi olup 50Hz de yani 1 saniyede 50 çerçevede 625 satır gösterimini sağlar. 1967 de Almanlar tarafından bulunan bir standarttır. PAL’in değişik ülkelerde farklı şekilde uygulamaları vardır
Bu sistemde saniyede 50 yarım çerçeve yani 25 tam çerçeve görüntülenir ve her çerçevede 625 satır bulunur. Bir sinema filminde saniyede 24 çerçeve gözükür PAL sisteminde oynatılan bir sinema filmi saniyede 25 çerçeve gösterdiğinden sinema filmlerini %4 daha hızlı görüntülenir. Sinyal çözünürlüğü 768×576 dır.
NTSC (National Television System(s) Committee) : Amerika Japonya Kore ve Kanada’da kullanılan bir TV görüntüleme teknolojisi olup 60Hz de yani 1 saniyede 60 yarım çerçevede 525 satır gösterimi sağlar.
Sinyal çözünürlüğü 640×480 olup bu aynı zamanda monitörlerde kullanılan VGA standardıdır.

PAL ve NTSC 4:3 olarak adlandırdığımız 1 diaaa noktaya 1.33 yatay nokta olacak şekilde görüntü verirler. (640/480 768/576 4/3)
HDTV : Yüksek netlikli TV monitörlerve yayın sinyalleridir. Bu görüntüleme cihazlarının standardı 1920×1080 dir. Aşağıda mevcut kullanılan görüntüleme sinyal standartları karşılaştırmalı olarak verilmiştir. HD TV standardında 16:9 görüntü çerçeveleri kullanılır. Burada 1 diaaa noktaya 1.77 yatay nokta olacak şekilde görüntü verirler. (1280/720 1920/1080 16/9)

Standart çerçeve veya alan hızı aşağıdaki şekildedir:
– 24p (Sinema filmi)
– 25p
– 30p
– 50p
– 60p
– 50i (PAL)
– 60i (NTSC)
HDTV’ler SDTV(Standart Definition TV)’lere oranla 4 kat daha iyi çözünürlük sağlarlar.
DV (Digital Video) : Sayısal video anlamına gelir. Çözünürlük standardı PAL için 720×576 ve NTSC için 720×480 dir.
DVCPRO-HD : Bu format HDV’nin bir türevi olup profesyonel HD kameralarda kullanılır. Panasonic firması tarafından geliştirilen bir HD standardıdır. Bazı karşılaştırmalar yapacak olursak:

720p
HDV formatı saniyede 19Mb işleyebilir(19Mb/sec) ve her bir frame’de 1280×720 pixel bulunur.
DVCPRO-HD formatı saniyede 40 50 yada 100MB işleyebilir(40/50/100Mb/sec) ve her bir frame’de 960×720 pixel bulunur.
1080i/p
HDV formatı saniyede 25Mb işleyebilir(25Mb/sec) ve her bir frame’de 1440×1080 pixel bulunur.
DVCPRO-HD formatı saniyede 100Mb işleyebilir(100Mb/sec) ve her bir frame’de 1280×1080 pixel bulunur.
HDCAM / HDCAM SR: HDCAM formatı Dijital Betacam’ın HDTV versiyonu olarak 1997’de çıkarıldı. Sony tarafından geliştirilen bir HD standardıdır. 10 bit DCT sıkıştırma tekniği kullanarak 4:2:2 örnekleme oranında 720p veya 1080i çözünürlükte kayıt yapar. 24P modu da vardır. 144 Mbit/s bant genişliği vardır. 4 kanal AES/EBU 20-bit/48 kHz dijital ses formatı kullanır.
2003’te piyasaya sunulan HDCAM SR daha yoğun parçacıklı bant kullanır ve 4:4:4 RGB şeklinde 440Mbit/s bant genişliğinde kayıt yapabilir. Bu iki sistem de profesyonel kameralarda kullanılır.
Mini DV : Digital(Sayısal) videolarda görüntü kaydetmek amacıyla kullanılan teyplerdir. Genellikle 63 dakikalık DV görüntüyü kayıt etmek mümkündür. Çözünürlük standardı 720×480 dir.
CCD : “Charge-coupled Device” adı verilen entegreler görüntü yakalama özelliğine sahiptir. Dijital kameralarda kullanılan bu entegreler ile kırmızı mavi ve yeşil renk birleşetirilerek görüntünün sayısal şekli elde edilir. Kameralarda kullanılan CCD’lerin büyük entegreli olması veya sayısının 3 olması görüntü kalitesini etkiler. 3CCD kameralarda görüntüyü oluşturan 3 renk(kırmızı mavi ve yeşil) ayrılır ve her bir ayrı CCD’de işlenir. Böylece daha yüksek kalitede görüntü elde etmek mümkün olur.
CMOS : “Complementary aaaal-Oxide Semiconductor” adı verilen entegreler yeni teknoloji görüntü yakalama özelliğine sahiptir. CCD entegrelerine göre çok daha hızlı çalışan CMOS 3CCD entegrelerin yapabildiği görüntü işleme performansına sahiptir. Daha az enerji harcayan ve daha az yer kaplayan bu entegreler özellikle HD kameralarda kullanılmaya başlamıştır. CMOS chip’leri(Entegreleri) görüntü teknolojisinde büyük devrim yaratacak ve bu teknolojinin ucuzlamasını sağlayacatır.
Görüntüleme Sistemlerinin Tarihçesi ve Gelişimi:
Renkli TV yayıncılığının ortaya çıktığı 1950 ve 1960’lı yıllarda PAL SECAM ve NTSC olmak üzere 3 farklı yayın ve TV standardı ortaya çıktı. Standart TV olarak adlandırdığımız ve analog sinyalleri alarak işleyen TV’ler halen evlerimizde kullandığımız modellerdir. Kırk yıldan daha fazla zamandır kullandığımız bu sistemler artık yavaş yavaş yerini sayısal formatta yayın yapan sistemlere bırakmaktadır. Japonya ve ABD’de birçok HD yayın yapan TV kanalı bulunmaktadır ve Avrupa’da da yavaş yavaş bu yayınlar başlamıştır.
Analog ve sayısal görüntü teknolojileri arasında gerek ses gerekse görüntü arasında çok ciddi farklar bulunmaktadır. Örneğin geleneksel PAL görseller 625 satır ve 720×576 görünen taramayla oluşur. Normal bir PAL televizyon görseli ortalama 414 bin pikselden oluşturur. HDTV’lerde ise çözünürlük 1920×1080 piksel çözünürlüğe kadar çıkmakta ve bir görsel 2 milyon 73 bin 600 pikselden oluşmaktadır ki bu oran standart televizyonlara göre 5 kat daha fazladır. Yine eskiden 4:3 format kullanılırken HD yayınlarında ve TV’lerde geniş ekran olarak adlandırılan 16:9 format kullanılmaktadır. Bir başka önemli gelişme ses iletiminde olmaktadır. SD(Standard Definition) yayınlarda ses mono(telk kanaldan) gelirken HD’da 5+1 kanaldan ve çok daha yüksek kalitede alınabilmektedir.
Görüntüleme cihazlarında kullanılan kısaltmalar ve çözünürlükler ise şu şekildedir:
VGA (Video Graphics Array) = 640×480
XGA veya SVGA (Super Video Graphics Array) = 1024×768
WXGA (Widescreen Extended Graphics Array) = 1280×768 veya 1280×720
SXGA (Super Extended Graphics Array) = 1280×1024
WUXGA (Widescreen Ultra Extended Graphics Array) = 1920×1080
Günümüz HDTV’lerinde en çok tercih edilen standartlar WXGA ve WUXGA dir.
Bu gelişmeler yayın ve görüntüleme cihazlarında olan gelişmelerdi. Benzer şekilde video kameralar ve video oynatıcılarda da gelişmeler olmuştur. Öncelikle çekilen görüntülerin gerçek kalitede gösterilebilmesi için mevcut TV’lerin de bunu desteklemesi gerekmektedir. Bu konuda nasıl seçim yapılacağına ilişkin ilerideki bölümlerde bilgiler aktarılacaktır. Mevcut TV’lerde HD yapılan çekimler izlenebilir fakat ciddi anlamda görüntü kalitesini aşağıya indirmek gerekir.
HD Ürünler ve Seçiminde Dikkat Edilecek Konular:
– Bağlantı Şekilleri:
Bir gösterici cihaz ile oynatıcı cihaz arasında sinyalleri taşımaya yarayan değişik kablo ve bağlantı şekilleri vardır. Bunlar:
S-Video: Analog video sinyalleri göndermeye yarar. Hemen tüm oynatıcı ve gösterici cihaz üzerinde bulunur. Görüntü kalitesi analog olduğu için çok iyi değildir. Renk ve parlaklık olmak üzere iki bilgi taşır ve 5m. kabloya kadar kullanılması mümkündür. Aşağıda bu bağlantı için kullanılan konnektor görülmektedir.
Kompozit(Composite) Video: Analog üç birleştirilmiş sinyal taşır ve kısaca buna YUV denilir. Bunlar bir adet parlaklık ve iki adet renk sinyalleridir. Sarı renkli video konnektörü ile kullanılır ve hemen tüm video ekipmanlarında standart olarak bulunur. Buna stereo(iki kanallı) ses sinyalleri de eklenerek üç renkli (sarı beyaz ve kırmızı) kompozit kablo da yaygın olarak kullanılmaktadır. Sarı video sinyalini kırmızı ve beyaz ses sinyalini taşır. Aşağıda bu bağlantı için kullanılan kablolar görülmektedir.
Composite Video Sarı Konnektörlü kablo
Komponent(Component) Video: Komponent video bağlantıyı anlatmadan önce RGB denilen teknolojiden bahsetmek gerekiyor. R(Red) G(Green) B(Blue) üç temel rengin kullanımı ile oluşturulan görüntüdür. Renklerin gücü üzerinde oynanarak her rengi elde etmek mümkündür.
Komponent bağlantı analog veya sayısal olarak video sinyallerinin iletilmesi için kullanılır. Üç renk ayrı kanaldan taşınır ve bu nedenle diğer video bağlantı şekillerine göre daha kaliteli bir görüntü elde etmek mümkündür. Özellikle HD sistemlerin çıkmasıyla birlikte yüksek veri taşıma kapasitesi olan Komponent çıkış kullanılarak digital video sinyallerinin aktarımı sağlanmıştır. Aktarılan video sinyalinin kalitesi 4:2:2 dir. Bir DVD oynatıcısının sinyal kalitesi ise 4:2:0 dır. Aşağıda bu bağlantı için kullanılan kablo görülmektedir.
– DVI (Digital Visual Interface) : Özellikle digital ürünlerin yayılmasıyla birlikte yüksek kalitede digital görüntü taşıyabilecek yeni kablo ve bağlantı konnektörleri geliştirilmiştir. Bunlardan en yaygın olarak kullanılanı DVI’dır. Model olarak RGB’ye benzer ve her renk için ikili kablolar kullanılır. Ayrıca saat için de ayrı bir ikili kablo bulunur. Bir DVI konektörüne 8 adet kablo girişi vardır. DVI ile 24 bitlik renk bilgisi taşınabilir ki bu da 60Hz de saniyede 2.6 Megapixel görüntü kalitesine ulaşılmasını sağlar. Bilgisayar ekranlarında LCD ve Plazma TV’ler de bu çıkış yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır. Aşağıda bu bağlantı için kullanılan konnektör görülmektdir.
DVI Konnektör
DVI video bağlantısı üç farklı şekilde olabilmektedir; DVI-D DVI-A DVI-I.
DVI-D : Sadece digital sinyal taşır.
DVI-A : Sadece analog sinyal taşır.
DVI-I : Digital ve analog sinyal taşır.
– HDMI (High-Definition Multimedia Interface) : Yüksek Tanımlamalı Çoklu Medya Arabirimi olarak çevirebileceğimiz bu digital bağlantı ile yüksek kalitede video ve ses sinyalleri taşınır. Ortak bir arabirim olarak son zamanlarda digital ürünlerde yaygın olarak kullanılmaktadır. A ve B tipi denilen iki tip bulunmakatdır. B tipi 29 pinlidir ve Dual-link DVI ile aynı özelliklere sahip olup aynı zamanda 5+1 ses sinyallerini de taşır. Aşağıda bu bağlantı için kullanılan konnektör görülmektedir.
HDMI Konnektör
Bu bağlantı ile birlikte bilmemiz gereken önemli bir standart daha vardır buda HDCP(High-Bandwidth Digital aaaaaaa Protection) denilen ve HDMI kullanan cihazlar arasında yasal olmayan yollarla kopyalanan ürünlerin kullanılmasını engelleyen bir protoldür. Bu protokol ile video gösterilen cihazlarda sadece HDCP oluru almış ürünler gösterilebilecek ve ürünün içerik hakları korunacaktır.
Bu nedenle HDMI ile birlikte mutlaka HDCP desteğinin de olması aranmalıdır.
– FireWire (i-link veya IEE1394) : Digital seri ses ve video aktarımı için kullanılır. Sony bu bağlantıya FireWire Apple i-link demektedir. Endüstri standardında ise IEE1394 diye geçmektedir. Bu bağlantı daha çok yüksek hızda video’dan bilgisayara bilgi aktarımı için kullanılmaktadır. 100 200 veya 400 modelleri vardır. Bunlar bağlantının saniyedeki Mb aktarım hızını ifade eder. 4 veya 6 pinli konnektörler kullanılır. Genellikle video-PC bağlantısı için 100Mb/sn yan ürünler(DVD CD vs) ile PC bağlantısı için 400Mb/sn. hızlar kullanılmaktadır. Aşağıda bu bağlantı için kullanılan konnektörler görülmektedir.
6 pin FireWire 400 Konnektör
I/O Link.A : AMD tarafından gerçekleştirilen ve i-link benzeri yüksek hızlı bir aktarım arabirimidir. Pioneer TV’lerde kullanılmaktadır